Oporretara goaz, bukatu dira gure familiaren aurtengo abenturak.

Oso ondo pasa dut nire kontuak hemen zuekin konpartitzen. Aitaren erokeriak, Antton eta amonaren ideia zoroak, Maider eta Manuren istorioak (azkenean liatu egin dira!)... guztiak dakizkizue, beraz, kasi gure familiakoak zarete zuek ere!

Irailean itzuliko gara telebistara. Bitartean ondo ondo pasa, asko asko gogoratu gutaz eta muxu pilo pilo jaso nire eta nire familia guztiaren partez.

Laster arteeeee!!!!

p.s. Aitak ostiralean kontzertu bat eman zuen tabernan Oleg eta bere lagunekin. Sakatu hemen kantu bat entzuteko:

 (osorik irakurri)

Badakizue nola egoten diren aldizkarietan zure bikote perfektua aurkitzeko galdeketa txorra samarrak?

Ba hori dela, eta bestea dela, badirudi Kupido, aste honetan gurera iritsi dela. Ze aspergarria!!!

Kontua da, gure inguruko bikotetxoak, hortxe ibili direla aste osoan, tontoak bezala margarita bati hostoak kentzen. Maite nau, ez nau maite.... pfff! Ze rolloa!

   (osorik irakurri)

Kaixo Aspaldikoook!

Bihurrikeria txiki batengatik, joan den aste osoa zigortuta pasa nuen, eta horregatik ezin izan nuen ezer idatzi hemen.

Baina bueno, gurasoei ja pasa zitzaien joan den asteko haserrea, eta aste honetan... ba beste bat etorri zaie. Oraingoan, amonak Maiderri eta niri erakutsi digulako gauzak lortzeko oso gauza interesante bat: Santuak.

   (osorik irakurri)

Ikusi zenuten ostiralean, Martintxok esan du bere lehen hitza. (Nahiz eta oraindik ez garen ados jarri ZE HITZ izan zen...)

Kuriositateagatik, zuek badakizue zein izan zen zuen lehen hitza? Galdetu gurasoei eta gero kontatu hemen guztiok, bale?

 (osorik irakurri)

Nik badakit nolakoak diren nire gurasoak. Beraiekin bizi naiz, beraz, pentsa! Baina, ez nekiena zen, beste etxe batzuk hain hain hain ezberdinak zirela!

Ikastolako lagun batekin harreman handia egin dut azken asteetan, Montserekin, eta horregatik, bere etxera ere askotan joan naiz. Eta harrituta itzultzen nintzen klaro: ze nire etxean guztia oihua, katxondeoa eta desastrea den bitartean, Montseren etxean, bere gurasoak super edukatuak ziren. Kristoren begiruneaz tratatzen gintuzten….

   (osorik irakurri)

Sekretu bat kontatuko dizuet. Nire ustez, Manuri (Gure etxeko osaba nagusia, badakizue) Maider gustatzen hasi zaio (Gure etxeko ahizpa zaharrena, badakizue).

Kontua da, Manu etxetik bota duela Marikorok (Gure etxeko amona martxosak, badakizue) eta Manu Maiderren ganbarara etorri dela bizitzera aste honetan, Martín kontra bazegoen ere (Gure etxeko aita jubilatua, badakizue).

   (osorik irakurri)

-Ama lasaitu, azkenean Martintxo gurea dela frogatu den arren, lehen bezain zorotuta jarraitzen duelako.

-Mate-ko 56. orrialdeko ariketak egin.

-Aitarekin saskibaloira jolastera joan; jubilatu egin dute eta asper asper eginda dago.

-Amonari burutik kendu mingainean piercing bat egitea.

-Janireri 20 euro pagatu, gimnasiako maisu Josuri txikle bat aulkian pegatu eta apustua irabazi zidalako.

-Aspiradorea pasa.


Aiiii!!! Ze gogorra den 11 urteko neska baten bizitza!  (osorik irakurri)

Gure gurasoak Martintxo jaio zenean, agian, konfunditu egin ziren umez, etxera ekartzean. Oraindik Martintxo gurea den jakiteko frogen zain gaude, eta ni inoiz baino urduriago nago. Begiratu ondo argazkiak, zuek uste duzue antza dugula?  (osorik irakurri)

Aste honetan, aitaren liburu bat irakurtzen egon naiz: Carl Sagan-en “Cosmos”, munduaren jatorria eta horrelako gauzei buruz…











Egia esan, nahiko arraro dago idatzita eta gauza pila bat ez ditut ulertu, baina beste batzuk nahiko flipanteak iruditu zaizkit! Jode! Planeten kontuak eta interesatzen bazaizkizue... ez nizueke esango ez irakurtzeko.

Niri irakurtzea gustatzen zait, baina gustatzen ez zaidana ikastolatik bidaltzen dizkiguten liburuak dira. Ez liburu horiek, justu, txarrak direlako (batzuetan bai, e!) baizik eta derrigortuta irakurri behar ditugulako eta gainera, epe baterako!

Adibidez, “Datorren astearterako liburua irakurrita izan behar duzue. Azterketa egingo dizuet” esaten badu irakasleak... ba txapa bat da, ze mundu guztiak behartuta irakurtzen du, gogorik gabe, eta azkenean, nazka hartzen diezu liburuei, ikastolako etxerako lanak direlako!

Niri irakurtzea gustatzen zait, asko irakurtzen dut. Baina nahi dudana eta nahi dudanean! Ez derrigortuta eta azterketa bat egiteko!!

Niri gehien gustatu zaizkidan liburuak, ondoen pasarazi didatenak, nire kabuz irakurritakoak izan dira. Horregatik, jolas bat proposatu nahi dizuet, ia animatzen zareten.

Bakoitzak, berari asko gustatu zaion liburu bat esan behar du eta zergatik gustatu zaion. Ia guztion artean zerrenda bat egitea lortzen dugun, liburu polit batzuk bilduz, gero, gogoa ematen digunean, zer irakurri jakin dezagun.

Nirea: METRO BATEKO LETRAK deitzen da. Julen Gabiria idazlearena da.


Zergatik gustatzen zaidan asko? Ba oso istorio bereziak kontatzen dituelako, kolore guztietako jendea agertzen delako, eta batez ere... oso modu barregarrian hitz egiten dutelako bertako pertsonaiek. Protagonista, nire adineko neska bat da, Nadia, eta berak idatzitakoekin ederki pasatu nuen.

Liburuari buruzko informazio gehiago nahi baduzue, (zertaz doan...) sakatu hemen.

Bueno ba horixe da nirea.

Orain zuen txanda. Bakoitzak liburu bat eta zergatik gustatu zaion.

Animatzen zarete?  (osorik irakurri)

Kaixo denoi!

Badakizue nire ahizpa Maiderri aspaldian sartu zitzaiola buruan “heldua” izan nahia eta geroztik independizatu egin dela gutxienez sei aldiz eta beste hainbestetan itzuli. Nik gogoratzen dudala… baserri batean, inmigrante batzuekin, opus deiko batzuekin eta okupa batzuekin egon da bizitzen. Ikusten duzuenez, gauzak argi dituen neska da nire ahizpa.

Kontua da, orain, urte berriarekin, berriro itzuli dela etxera eta ze lata!! Oraingoan, nire logela okupatu du! Biok logela konpartitu behar dugu eta kokoteraino nago! Ez dago berarekin bizitzerik! Ez dit uzten bicicleta logelan izaterik, lehengoan errugbi baloia leihotik behera bota zidan, bere tanga eta sujetadoreak botata uzten ditu alde guztietan… (lehengoan, ikastolako motxilan topatu nuen bat! Pentsa ze lotsa ikusi ez banu eta klasera horrekin joan banintz!). En fin, desastre hutsa!

Maiderrek ere ez du horrela segitu nahi, dio “bere independentzia” izan nahi duela, behintzat logelan (Ke morro!) eta aitari, ganbara bere logela bihurtzeko eskatu dio.

Baina aitak ez dio kasurik egiten. Ze aita eta ama, aste honetan, zoro moduan ibili dira, guztiz alteratuta, Martintxo haurtzaindegira joan delako lehen aldiz. Kriston paranoia izan dute buruan, ia nola utziko zuten bakarrik, ia han ondo egongo zen, ia ez ote zuten bahituko…

Niri harrigarria egin zait, ze amonak esan zidanez, Maider eta biok haurtzaindegira joateko garaia izan genuenean ez zitzaien berdina pasatu. Maider haurtzaindegira eramatean, apuroaren ordez kriston lasaitua hartu zuten, ezin baitzuten gehiago agoantatu. Eta ni joateko garaia heldu zenean ere ez zuten apurorik izan…. Ez zirelako konturatu haurtzaindegira joateko adina nuela eta ez nindutelako eraman.

Datorren astera arte!!  (osorik irakurri)