Asturias aldean pasa ditugu opor-egunak. Ez zait gustatzen inguruan ibiltzerik, ezaguna izatearen gaiztakeria da hori. Aurten, ordea, pazko astean huts egin ezineko bilera pare bat nituen eta ezin urrutira joan.
Harrigarria. Taberna batean taburete bat hutsik ikusi, kortesiasko esta libre? galdera egin eta bai, hartu lasai erantzuna jaso bueltan. Ingurura begiratu eta hango polarra eta txandala. Koadrila osoak kaleko harriekin tokan jokatzen, beste asko kantari. Badakizue zer dioen esaera zaharrak: euskaldun bat txapela; bi euskaldun apustua; hiru euskaldun, abesbatza. Asturiasen ederki dakite hori.
Kanariar irletan ingelesez jartzen dituzte menuak eta prezioak taberna atarietan. Asturiasen iritsiko da eguna, euskaraz jarriko dituztena.  Eta etxean bezala sentitzeko, edan sagardoa.